Paul Felix 1945 - 1981

Paul Felix (1913 – 1981) was één van de belangrijkste modernistische architecten van de naoorlogse generatie in Vlaanderen. Enkele werken waarmee hij zijn naam vestigde waren Pius X college te Leuven (1954), eigen appartementsgebouw te Oostende (1957), Clarissenklooster te Oostende (1957), college te Gistel (1960), universitaire woonwijk Heverlee (1961), tal van villa’s in de jaren 60, kerk Ter Biest Waregem (1964), pastoraal en theologisch centrum Antwerpen (1965-1975), vormingsinstituut Dworp (1964-1973), Alma III Leuven (1966), academische ziekenhuis Gasthuisberg fase I en II (1967-1980), cultuurcentrum Scharpoord Knokke-Heist (1968-1971), stedelijk zwembad Oostende (1968-1973), bibliotheek Hasselt (1970-1978), ...

De vaste medewerkers die na zijn overlijden in 1981 het lopende werk overnamen en voltooiden waren Herman Denekens (vanaf 1960), Luc Glorieux (vanaf 1966), Marc Felix (vanaf 1972).

Paul Felix was tevens sinds 1952 professor aan de KU Leuven waar hij de afdeling ir.-architecten uitbouwde en grondig hervormde als departementshoofd tot 1978. Ruim aandacht werd besteed aan de menswetenschappelijke aspecten van de architectuur.

De architectuur van Paul Felix was gekenmerkt door een modernistische, later brutalistische vormgeving met een zoeken naar objectiviteit, constructieve eerlijkheid, ‘gewoonheid’, eenvoud en soberheid binnen een zeer veelzijdig oeuvre.

“Aan architectuur doen was een ‘morele plicht’ in dienst van een concrete mens” (G. Bekaert).

In 1981 verscheen een monografie van Geert Bekaert over zijn oeuvre, “Paul Felix architectuur 1913- 1981”.

Het volledige architectuurarchief wordt door het architectenbureau Felix & Partners bewaard en regelmatig opengesteld aan vorsers en studenten.